රනිල්: දේශපාලන කතරේ ක්ෂේම භූමියක්ද ? මිරිඟුවක් ද? – ප්‍රජාතන්ත්‍ර විසිනි

“දේශපාලන කාන්තාරයට එකම සුදුස්සා රනිල්” යැයි වික්ටර් අයිවන් පවසා තිබේ. එය සාධාරණය කරන්නට ඔහු බොහෝ තර්ක ඉදිරිපත් කරයි. ඉන් සමහරක් ප්‍රශ්න කිරීමකින් තොරව පිළිගත යුතු ඒවා නොවේ. මේ ඉන් සමහරකි.

රනිල් “සාහිත්‍යය, කලාව වැනි විෂයන් සම්බන්ධයෙන් පවා” හොඳ අවබෝධයක් තිබෙන බව වික්ටර් පවසයි. එබඳු අවබෝධයක් ඇති බව ප්‍රකාශ කිරීම වගේම ඒ ක්ෂේත්‍රයට අදාළව කරන ක්‍රියා ද එක සේ වැදගත්ය. සරච්චන්ද්‍රට පහර දී බිම දමා ඇදගෙන ගියේ රනිල් ද නායකයෙකු වූ ජේ.ආර් ජනාධිපති පාලනය සමයේ ය. එම පහරදීම මෙහෙයවූ බවට ජනයා සාක්ෂි දරන එවක එජාප ජාතික සේවක සංගමයේ නායකයා වූ පියසේන ජයවීර එජාපයට කළ සේවයට රනිල් එජාප නායක සමයේදී සම්මාන පිරිනැමුණු බවට වාර්තා විය. සරච්චන්ද්‍රට කළ පහර දීම ගැන රනිල් ගේ එජාපය සමාව ඉල්ලන්නේ කවදාද?
Continue reading රනිල්: දේශපාලන කතරේ ක්ෂේම භූමියක්ද ? මිරිඟුවක් ද? – ප්‍රජාතන්ත්‍ර විසිනි

ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවට විවෘත ලිපියක්

නව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව තුළින් සමාජ-ආර්ථික සාධාරණත්වය ආරක්ෂා කිරීම පිළිබඳ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවට විවෘත ලිපියක්

2016 සැප්තැම්බර් 13

ජනතාවගේ සමාජීය සහ ආර්ථික සාධාරණත්වය තහවුරු කිරිමසඳහා රජයට පවතින වගකීම ශ‍්‍රී ලංකාවේ නව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් ස්ථාපිත කෙරෙන බව සහතික කරන මෙන් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවේ සහ විශේෂයෙන් මෙහෙයුම් කමිටුවේ සියලූම සාමාජිකයින්ගෙන් පහත අත්සන් තබන සංවිධාන හා පුද්ගලයින් වශයෙන් අපි ඉල්ලා සිටිමු.

පළමුව මෙය රටපුරා ජනතාව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා ප‍්‍රතිසංස්කරණ පිළිබඳ මහජන නියෝජන කමිටුව වෙත මේ සම්බන්ධයෙන් ලබාදුන් යෝජනා නැවත ඉස්මතු කිරිමක් පමණක් බව අපි අවධාරණය කරමු. මෙම යෝජනා මහජන නියෝජන කමිටුවේ වාර්තාවේ සමාජ සහ ආර්ථික සාධාරණත්වය පිළිබඳ (විශේෂයෙන් රාජ්‍ය ප‍්‍රතිපත්තිය පිළිබඳ මඟ පෙන්වීමේ මූලධර්ම, පරම අයිතිවාසිකම්/මූලික අයිතිවාසිකම් පනත, රාජ්‍ය මූල්‍ය සහ ඉඩම් සංවර්ධනය හා පරිසරය සම්බන්ධ පරිච්ඡේදයන්හි) සවිස්තරාත්මක නිර්දේශයන් මගින් පැහැදිළිව ඉදිරිපත් කර ඇත.

දෙවනුව, නව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව නිදහසින් පසු ඉතිහාසය තුළ සෞඛ්‍ය, අධ්‍යාපනය සහ සමාජ සුභසාධනය වැනි ක්ෂේත‍්‍රයන්සඳහා රජයේ මැදිහත්වීමපිළිබඳශ‍්‍රී ලංකාවේ අත්දැකීම් ගොනු කර ගත යුතු අතර, ඒ මගින් නිදහස, ගරුත්වය, යහපැවත්ම සහ මානව ආරක්ෂාව සඳහා පදනම් වන මූලික අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කෙරෙන බව තහවුරු කළ යුතුය. වර්තමාන මූල්‍ය හා වෙළෙදප‍්‍රතිපත්තින් මගින් ද, යුද්ධය හා නැවත ගොඩනැංවීමට හා සංවර්ධනයට අදාලව යුද්ධයෙන් පසු සිදුකරන ලද ක‍්‍රියාවලින් මගින් ද, සිදු කර තිබෙන සමාජ හා කලාපීය අසමානතාවයන් හා අස්ථීරත්වයන්උග‍්‍රකරවීම, සමාජ ප‍්‍රතිපත්තීන් දුර්වල කරවීම හා ඒවායේ සමාජ, ආර්ථික හා පාරිසරික පිරිවැය අප අත්දකින මෙවන් මොහොතක මෙය ඉතා වැදගත් වේ.

තෙවනුව, ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව අ) සාධාරණ හා ප‍්‍රාදේශිය වශයෙන් සමබර වූ තිරසාර සංවර්ධනය තුළින් ව්‍යාපි යුක්තිය සහතික කිරීම සඳහා වන රජයේ වගකීම් නියම කළ යුතු බවත්, සහ ආ) මෙවැනි වගකීම් සම්බන්ධයෙන් පුරවැසියන්ට හිමිකම් කීමට සහ ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් බලාත්මක කිරීමට පිහිටාධාරලබාදිය යුතු බවත් අපි අවධාරණය කරමු. මෙය ශ‍්‍රී ලංකාව ප‍්‍රජාතාන්ත‍්‍රික පමණක් නොව සමාජවාදී ජනරජයක් යන කියමන හා හරය සමඟ එකඟ වේ. එමෙන්ම. මෙය ආර්ථික සමාජ හා සංස්කෘතික අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතියට රජයේ පාර්ශ්වය වශයෙන් ශ‍්‍රී ලංකාවේ බැඳීම් සමඟද, තිරසාර සංවර්ධනය ඉලක්ක ලගා කර ගැනීම සඳහා රජයේ කැපවීම සමඟද එකඟ වේ.

සිව්වෙනුව. විශේෂයෙන් අධ්‍යාපනය. සෞඛ්‍ය, ආහාර, ජලය, ප‍්‍රමාණවත් නිවාස, සමාජ ආරක්ෂාව, ජීවත්විමට සරිලන වැටුපක්, යෝග්‍ය සහ ආරක්ෂිත රැකියාවක්, බලාත්කාර පහකිරීම්වලින්නිදහස්වීම, සහ ආරක්ෂිත, පිරිසිදු සහ යහපත් පරිසරයකට අදාළ වන්නා වූ ආර්ථික සහ සමාජ හිමිකම්, ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ අයිතිවාසිකම් පනතින් හෝ මූලික අයිතිවාසිකම් වශයෙන්, නීත්‍යානුකූලවබලගැන්වීම සහතික කරන මෙන් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව සහ මෙහෙයුම් කමිටුවේන් අපි ඉල්ලා සිටිමු. සිවිල් හා දේශපාලන නිදහස පමණක් හඳුනාගන්නා අයිතිවාසිකම් පනතක් හෝ මූලික අයිතිවාසිකම් පරිච්චේදයක් අයිතිවාසිකම් සහ හිමිකම්වල නොබෙදිය හැකි අනෝන්‍ය වශයෙන් එකට බැඳුණු ස්වභාවය උල්ලංඝණය කරනවා පමණක් නොව රටෙහි ජනගහනයෙන් විශාල කොටසකගේ යහපැවැත්ම සහ ආරක්ෂාව බරපතල ලෙස අන්තරාවට පත්කරයි.

ආර්ථික සහ සමාජ හිමිකම්වල නීතිමය බලගැන්වීම මගින් ප‍්‍රතිපත්ති සම්පාදනය සඳහා නීතියේ මැදිහත්වීමට අනවශ්‍ය ආකාරයෙ ඉඩක් ලබාදෙන බවටත්, විධායකයේ හෝ ව්‍යවස්ථාදායකයේ බලය අනවශ්‍ය ලෙස සීමා කරන බවටත් ඔප්පු කිරිමසඳහා සාක්ෂි කිසිවක් නොමැති බව අපි ඉස්මතු කොට දක්වමු. ඒ වෙනුවට, එය සමාජ හා ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියේ පරමාර්ථ සහ ප‍්‍රතිඵල කෙරෙහි වඩා ඉහළ වගවීමකට හේතු විය හැකිය.

පස්වෙනුව, ශ‍්‍රී ලංකාවේ මහජනතාව අතර සහ ප‍්‍රාදේශීයව පවතින පීඩාවන්, ව්‍යාපි අයුක්තිය සහ විෂමතාවය ආමන්ත‍්‍රණය කිරීමට අසමත් වන ආණ්ඩු ක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් යුක්තිය සහ සාමය පිළිබඳ පදනම් ආරක්ෂා කරනු නොලබන අතර අනාගත ගැටුමක බීජ වපුරන බව අපි අවධාරණය කරමු. දේශපාලන සමානාත්මතාව සමග සමාජ ආර්ථික විෂමතාව ආමන්ත‍්‍රණයකිරිමට අසමත් පාලන ක‍්‍රමයක් ස්ථාපිත කරන ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් අවසානයේදී දේශපාලන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ ව්‍යූහයට තර්ජනයකි. මෙය වළක්වමින් සියලූම දෙනාට සිවිල්, දේශපාලන, ආර්ථික සහ සමාජ සාධාරණත්වය සහතික කරන ආණ්ඩු ක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ගොඩනැංවීමටආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව සහ මෙහෙයුම් කමිටුව රාජකාරිමය වශයෙන් බැඳී සිටී.

අවසාන වශයෙන්, මෙම ව්‍යවස්ථාව පුරවැසියන් හා රාජ්‍ය අතර නව සමාජ ගිවිසුමක් විය යුතු බවට බලාපොරොත්තුවක් පුළුල් ජනතා සහභාගිත්වයක් සහිත වූ ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සඳහා වූ මහජන නියෝජිත කමිටුවේ දී නැවත නැවතත් තහවුරු වී ඇති බව අපි අවධාරණය කරමු. එම වාර්තාවේ පැහැදිලිව සඳහන් පරිදි මෙම බලාපොරොත්තුව සඳහා පදනම නීත්‍යානුකුලව ස්ථාපිත කරන ලද සමාජ ආර්ථික සාධාරණත්වය හා අයිතිය ව්‍යවස්ථාව තුළ තහවුරු වීමයි. එසේ කිරිමටඅසමත්විම මෙම බලාපොරොත්තු පමණක් නොව මහජන නියෝජිත කමිටු ක‍්‍රියාවලිය ද පාවාදීමක් වනු ඇත.

මෙහෙයුම් කමිටුව, අනුකමිටු හය සහ විශේෂඥ මණ්ඩලය ක‍්‍රියාකාරිත්වය සහිත ව්‍යවස්ථා ප‍්‍රතිසංස්කරණක‍්‍රියාවලියේ වර්තමාන අදියර මෙන්ම එහි සමස්ත කාලරාමුව සහ ක‍්‍රියාවලිය විනිවිදභාවයෙන් තොර බව අපි ඉතා අවධාරණයෙන් සඳහන් කරමු. මෙය සමස්ත පාර්ලිමේන්තුවම ව්‍යවස්ථාදායක සභාවක් බවට පත් කල යෝජනාවට පටහැනි අතර, එම යෝජනාවෙ අංක 4 සහ 11විධිවිධානයන්ට අනුව විනිවිදභාවය ස්ථාපිත කිරීමට හෝ අදාලතොරතුුරු මහජනතාවට බෙදා හැරිමට හෝ ප‍්‍රචාරය කිරීමට කිසිදු අර්ථවත් උත්සායක් ගෙන නොමැත.

විනිවිදභාවයේ අඩුපාඩුව සමාජ- ආර්ථික වශයෙන් පීඩාවට පත්ව සිටින ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් සහ හිමිකම් සඳහා අහිතකර ප‍්‍රතිවිපාක ඇති කරවන බවට ඒකාන්තය. එමනිසා, ක‍්‍රියාවලිය තුළ සම්පූර්ණ මට්ටමේ විනිවිදභාවය සහතික කිරීම සඳහා ක්ෂණික ක‍්‍රියාමාර්ග ගන්නා මෙන් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව සහ මෙහෙයුම් කමිටුවෙන් අපි ඉල්ලා සිටිමු. සියලූම ඉදිරිපත් කිරීම්, වාර්තා සහ අදහස් විමසීම්වල වාර්තා ජනතාවට ඉදිරිපත් කිරීම සහ මෙසේ සකස්කළ ආණ්ඩු ක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පත සම්බන්ධයෙන් අර්ථවත් අධ්‍යයනයකට සහ සාකච්ඡාවකට ජනතාවට ප‍්‍රමාණවත් කාලයක් ලබාදෙන බව සහතික කිරීම මෙයට ඇතුළත් වේ.

ශ‍්‍රි ලංකාව පුරා විහිදි සිටින සමාජ ව්‍යාපාර, වෘත්තීය සමිති, සහ කාන්තා, ජනවාර්ගික, ගොවි, ධීවර, කම්කරු, ආබාධිත පුද්ගලයින්, ලිංගික සුළුතරයින් හා පරිසර අයිතින් ආරක්ෂා කිරිමට කටයුතු කරන සංවිධාන 99 කට අධික සංඛ්‍යාවක් (2016 සැප්තැම්බර් 13 වන විට) විසින් අත්සන් තබා ඇත. එයට අමතරව විද්වතුන්, නීතිඥයින්, ගුරුවරුන්, සමාජ ක‍්‍රියාකාරින්, ලේඛකයින්, මානව හිමිකම් ක‍්‍රියාධරයින්, මාධ්‍යවේදීන් හා වෘත්තිකයින් අති විශාල සංඛ්‍යාවක් ද දැනට මෙම ප‍්‍රකාශනයසඳහා අත්සන් තබා ඇත.

සම්පූර්ණ ලැයිස්තුව පහත සඳහන් වේ

ප‍්‍රකාශනයසඳහා අත්සන් තබා ඇති සංවිධාන හා පුද්ගල ලැයිස්තුව

සංවිධාන

1. මඩකළපුදිස්ත‍්‍රික් ධීවර සහයෝගිතා සංවිධානය
2. පරිසර සාධාරණත්වය පිළිබඳ මධ්‍යස්ථානය
3. සමාජ හා සාමයික කේන්ද්‍රය
4. කාන්තා පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථානය
5. ලංකා ගුරු සංගමය
6. ලංකා වෘත්තීය සමිති සම්මේලනය
7. ලංකා කම්කරු රතු කොඩි සංගමය
8. දිස්ත‍්‍රික් ධීවර සහයෝගිතා සංවිධානය- අම්පාර
9. ගෘහස්ත සේවක සංගමය
10. පරිසර සංරක්ෂණ භාරය
11. ඊක්වල්ග‍්‍රවුන්ඞ්
12. ත්‍ෂ්භශ‍්‍රි ලංකා
13. අනාගතය අපේ අතේ සංවර්ධන පදනම – බදුල්ල
14. ෆ්‍රෙන්ඞ්ස්ඔෆ්අර්ත්ශ‍්‍රි ලංකා
15. යාපනය දිස්ත‍්‍රික්ධීවර සහයෝගිතා සංවිධානය
16. කලූතරදිස්ත‍්‍රික් ධීවර සහයෝගිතා සංවිධානය
17. කිලිනොච්චි දිස්ත‍්‍රික්ධීවර සහයෝගිතා සංවිධානය
18. නීතිය හා සමාජ භාරය
19. මන්නාරම්දිස්ත‍්‍රික්ධීවර සහයෝගිතා සංවිධානය
20. මන්නාරම් කාන්තා සංවර්ධන සම්මේලනය
21. මිරිදිය සංවිධානය – පොළොන්නරුව
22. මෝටිවේෂන්ශී‍්‍ර ලංකා
23. ඉඩම් හා කෘෂිකර්ම ප‍්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපාරය
24. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රිය අයිතිවාසිකම් රැකගැනීමේ ව්‍යාපාරය
25. යහපාලනය සඳහා ජාතික පෙරමුණ
26. ජාතික ධීවර සහයෝගිතා ව්‍යාපාරය
27. මීගමු කළපු ධීවර ජනතා සංවිධානය – මීගමුව
28. සාමය හා තිරසාර සංවර්ධනය සඳහා ජනතා සංවාදය
29. ප‍්‍රජාඅභිලාශි ඉඩම් අයිතිවාසිකම් ජාලය
30. ප‍්‍රජා සහයෝගිතා සංවිධානය – පොල්පිතිගම
31. ප‍්‍රජා ශක්ති සංවර්ධන සංවිධානය – කරුවලගස්වැව
32. කාන්තා ආර්ථික, සමාජ හා සංස්කෘතික අයිිතින් වැඩසටහන
33. පුත්තලම්දිස්ත‍්‍රික් ධීවර සහයෝගිතා සංවිධානය
34. රතු කොඩි කාන්තා ව්‍යාපාරය
35. ග‍්‍රාමීය කම්කරු සංවිධානය – උරුම්පිරෙයි
36. සමාදානම් – මහනුවර
37. සවිස්ත‍්‍රි
38. දකුණේ ධීවර සංවිධානය – ගාල්ල
39. දකුණේ ධීවර සංවිධානය – මාතර
40. ශ‍්‍රි ලංකා සොබා සාමුහිකය
41. ශ‍්‍රි විමුක්ති ධීවර කාන්තා සංවිධානය – මීගමුව
42. සූරියා කාන්තා සංවර්ධන මධ්‍යස්ථානය – මඩකළපුව
43. ත‍්‍රිකුණාමලයදිස්ත‍්‍රික්ධීවර සහයෝගිතා සංවිධානය
44. ඌව ප‍්‍රජා සංවර්ධන මධ්‍යස්ථානය
45. කාන්තා ක‍්‍රියාකාරි ජාලය
46. ආපදා කළමණාකරනයපිළිබඳ කාන්තා සන්ධානය – මඩකළපුව
47. කාන්තාව හා මාධ්‍ය සාමුහිකය
48. වෙළද හා කාර්මික සේවක සංගමය
49. එක්සත් කම්කරු සම්මේලනය
50. වෘත්තීය සමිති පර්යේෂණ හා අධ්‍යාපන සඳහා වූ සංවිධානය
51. ජනාවබෝධ කේන්ද්‍රය – මීගමුව
52. එක්සත් පොදු සේවක සංගමය
53. ශ‍්‍රමාභිමාණි කේන්ද්‍රය – මීගමුව
54. ඩයකෝනියා
55.ඌව ගැමි සංවර්ධන පදනම
56.සිරිලිය කාන්තා ගොවි සංවිධානය
57.ඌව පරණගම ස්වශක්ති පර්ෂදය
58.ජෛව විවිධත්ව පර්යේෂණ, තොරතුරු හා පුහුණු මධ්‍යස්ථානය
59.ඌව වෙල්ලස්ස කාන්තා සංවිධානය
60. වතු ප‍්‍රජා සංවර්ධන පර්ශදය
61. ස්වශක්ති සංවර්ධන පර්ෂදය
62. කඳුරට කාන්තා පදනම
63. ඉසුරු ජිවිතෝදය පදනම
64. කඳුරට පාරිසරික සංවර්ධන සංසදය
65. විශ්ව ශක්ති සණස සමිතිය
66. වතු සමාජ සංවර්ධන ආයතනය
67. ග‍්‍රාස්රූට් පුහුණු ආයතනය
68.විශාඛාකුළඟන සංවර්ධන සමිතිය
69. තිස්ස ජය ළමා සුභසාධක පදනම
70. ග‍්‍රාමීය ස්වශක්ති අත්වැල සංවිධානය
71. පහතරටප‍්‍රජා සංවිධාන සංසදය
72. ගැමි කාන්තා පෙරමුණ
73. අර්ථචර්යා පදනම
74. දිගිලි එක්සත් ගොවි සංවිධානය
75. අපේ ශක්ති කාන්තා සංගමය
76. මානව ප‍්‍රබෝධ පදනම
77. නිකසලප‍්‍රජා සංවිධානය
78. ප‍්‍රගතිශීලීගොවිජන සම්මේලනය
79. දේශීය බීජ හා පාරිසරික ගොවි සංවිධානය
80. එක්සත් ගොවි සම්මේලනය
81. ජන විජය පාරිසරික ගොවි පදනම
82. ඒකාබද්ධ ප‍්‍රජා සංවර්ධනය කාන්තා මහා සංගමය
83. ජනෝත්සා සංවර්ධන පදනම
84. පාරිසරික හා ප‍්‍රජා සංවර්ධන තොරතුරු මධ්‍යස්ථානය
85. දේවසරණ කේන්ද්‍රය
86. වයඹ සංවර්ධන සංසදය
87. ගොවි තොරතුරු මධ්‍යස්ථානය
88. මානව හිමිකම් හා ප‍්‍රජා සංවර්ධන මධ්‍යස්ථානය
89. ස්ත‍්‍රී සම්පත් මධ්‍යස්ථානය
90. සමාජ දැනුවත් කිරීම සඳහා වන ජනතා ව්‍යාපාරය
91. කාන්තා ග‍්‍රාම සංවර්ධන සමිතිය
92. අම්පාර දිස්ත‍්‍රික්කාබනික ගොවීන්ගේ සංගමය
93. ස්වාමි නඩරාජානන්දජී ළමා පුනුරුත්ථාපන මධ්‍යස්ථානය
94. කලේවානි ගොවි සමිතිය
95. සෙනරත්ගම පාරිසරික ගොවි සංවිධානය
96. දැහැන සහභාගීත්ව පදනම
97. සුළු ගොවීන්ගේ කාබනික නිෂ්පාදන එකතු කිරීමේ හා අලෙවි කිරීමේ සමිතිය
98. පහළ ඌව ප‍්‍රජා සංවර්ධනය ආයතනය
99. පස්සර පුරවැසි සභාව

පුද්ගලයින්

1. අහිලන්කදිරගාමර්
2. අජානිකසිනාදර්
3. ආනන්ද ගලප්පත්ති
4. අනුරාතා රාජරත්නම්
5. අතුල සමරකෝන්
6. අතුල කුමාර
7. බාලචන්ද්‍රන්ගෞතමන්
8. බාලසින්හම්ස්කන්ධකුමාර්
9. බිශෝප්ඩුලිප්ඩිචිකේරා
10. බුද්ධිමා පද්මසිරි
11. චන්ද‍්‍රා ජයරත්න
12. චූලනී කොඩිකාර
13. ආචාර්ය දනේෂ් කරුණානායක
14. ඩියාන් උයන්ගොඩ
15. ධනුෂ්කා රාජරත්නම්
16. දිලීප විතාරණ
17. ආචාර්ය දිනේෂා සමරරත්න
18. දිනුෂිකා දිසානායක
19. ඉලන්ගේස්වරීඅරුණාසලම්
20. එර්මිසාටීගල්
21. ගාමිණි කුලතුංග
22. හලික් අසීස්
23. හාන්ස්බිලිමෝරියා
24. ආචාර්ය හරිනි අමරසූරිය
25. ආචාර්ය හර්ෂණ රඹුක්වැල්ල
26. හරේන්හෙටිටියාරචිචි
27. හර්මන් කුමාර
28. හිල්මි අහමඞ්
29. ආචාර්ය ජයදේව උයන්ගොඩ
30. ජයන්ත ධනපාල
31. ජෙයශාන්තිනිවින්ෆ‍්‍රඞ්
32. කල්යානිසුන්තරලින්ගම්
33. කර්තියායිනිසතියසීලන්
34. කයාත‍්‍රිතන්ගරාජා
35. ක‍්‍රිශාන්තෆෙඞ්රික්ස්
36. කුමුදුනිසැමුවෙල්ස්
37. ආචාර්ය කුමුදු කුසුම් කුමාර
38. ලක්ෂ්මන් ගුණසේකර
39. ආචාර්ය ලියනගේ අමරකීර්ති
40. මාධව මීගස්කුඹුර
41. මහාලක්ෂ්මිකුරුශාන්තන්
42. මහින්ද හත්තක
43. මරිසා ද සිල්වා
44. මිරාක්රහීම්
45. මොහොමඞ්මුසම්මිල් කාදර්
46. ආචාර්ය මුතුක‍්‍රිෂ්ණාසරවනාදන්
47. නලිනි රත්නරාජා
48. ආචාර්ය නිමල්කාප‍්‍රනාන්දු
49. ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි
50. පද්මිනි වීරසූරිය
51. පවිත‍්‍රාකයිලාසපති
52. ආචාර්ය ප‍්‍රදීප් පීරිස්
53. ප‍්‍රභාත් ජයසිංහ
54. ප‍්‍රිමාල්ප‍්‍රනාන්දු
55. රාජලෙච්චමි කන්දයියා
56. ආචාර්ය රාජන් හූල්
57. රශ්මිණී ද සිල්වා
58. මහාචාර්ය රොහාන් ප‍්‍රනාන්දු
59. රුකීප‍්‍රනාන්දු
60. ආචාර්ය රුවන් වීරසිංහ
61. එස්. අරිවල්සාහන්
62. එස්. සී. සී. ඉලන්කෝවන්
63. සංජීව මත‍්‍රිපාල
64. සරලා එම්මානුවෙල්
65. ආචාර්ය සේපාලි කෝට්ටේගොඩ
66. සතීස්වරීයෝගතාස්
67. ෂෙනාලි ද සිල්වා
68. ශ‍්‍රින්අබ්දුල්සරූර්
69. සිල්මාඅහමඞ්
70. ආචාර්ය සිත‍්‍රලේගාමවුනගුරු
71. ස්ටෙලා පිලිප්ස්
72. මහාචාර්ය සුමති සිවමෝහන්
73. ටී. එම්. පේ‍්‍රමවර්ධන
74. ටෙහානි ආරියරත්න
75. තියාගි රුවන්පතිරණ
76. උපාලි කුමාරප්පෙරුම
77. ආචාර්ය වගීෂා ගුණසේකර
78. වේලායුදන්ජයචිත‍්‍රා
79. වෙර්නුස‍්‍රිපුවේන්ද්‍රන්
80. වයලා පෙරේරා
81. වසන්තකලාපිරදීපන්
82. සහබියාඅදමාලි
83. සයිනාබ්ඉබ්‍රාහිම්

“The government is not thinking of any alternative”: An Interview with Ahilan Kadirgamar

By Umesh Moramudali

Alliance for Economic Democracy (AED) is an organization formed by a group of persons who insists upon the importance of economic justice. Ceylon Today interviewed Ahilan Kadirgamar, a member of the AED, who in the course of the interview insisted how the possible outcomes of the IMF Agreement hurt the ordinary people of the country. Very often, when tax increases are suggested it is the indirect tax such as Value Added Tax (VAT) that increases, which hurts the public. Most importantly, in Sri Lanka 80 per cent of tax revenue come from indirect taxes such as VAT. That means the ordinary people will pay for it. It seems that, it is the ordinary people who pay for the government’s economic mismanagement, of the country. Continue reading “The government is not thinking of any alternative”: An Interview with Ahilan Kadirgamar

“බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛ ස්ථානය පිරිනැමීම සංඝ සංස්ථාව දූෂණයට බඳුන් වීමට හේතුවක්” – කුමුදු කුසුම් කුමාර

අනාගමික රාජ්‍යයක් යනු කුමක් ද? අප මේ ප්‍රශ්නය මතු කරන්නේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණය පිළිබඳ මහජන අදහස් විමසීමේ කමිටුව වාර්තාවේ ආගම පිළිබඳ කර ඇති එක් නිර්දේශයක් වන “ශ්‍රී ලංකාව අනාගමික රාජ්‍යයක් විය යුතු ය” යන අදහස මුල් කොට ගෙන මතු වී ඇති ආන්දෝලනය සලකන විට ය. මහජන අදහස් විමසීමේ කමිටුවේ එම නිර්දේශය ඉදිරිපත් කළ එක් කමිටු සාමාජිකයකු වශයෙන් මෙම ලිපිය ලියමි.

කමිටු වාර්තාවේ ආගම පිළිබඳ දක්වා ඇති විකල්ප නිර්දේශ හය (06) ක් වෙයි. (වරහන් ඇතුළත දක්වා ඇති නම්, එක් එක් නිර්දේශය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින කමිටු සාමාජිකයන් ගේ ය.) ඒවා නම්:

i. කිසිම වෙනසකින් තොර ව වර්තමාන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ (II වැනි පරිච්ඡේදය) 9 වැනි ව්‍යවස්ථාව තබා ගැනීම. ( කුෂාන් ද අල්විස්, ජ.නී; එම්.කේ. නදීකා දමයන්ති)

ii. වර්තමාන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ II වැනි පරිච්ඡේදයේ ශීර්ෂය “බුද්ධාගම” නොව “ආගම්” යනුවෙන් වෙනස් විය යුතු අතර 9 වැනි ව්‍යවස්ථාව කිසිම වෙනසක් නො කර තබා ගත යුතු ය. (තේමිය එල්.බී. හුරුල්ලේ; වින්ස්ටන් පතිරාජ)

iii. වත්මන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 9 වැනි ව්‍යවස්ථාව පහත දැක්වෙන ආකාරයට වෙනස් කළ යුතු ය:

ශ්‍රී ලංකා ජනරජය සියලු ම ආගම්වලට සම තත්ත්වයක් දිය යුතුය. වර්තමාන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 10 වැනි හා 14(1)ඉ ව්‍යවස්ථාවලින් සියලු ආගම්වලට ලබා දී ඇති අයිතීන් ආරක්ෂා කරමින් රාජ්‍යය බුද්ධාගම හා බුද්ධ ශාසනය පෝෂණය කර ආරක්ෂා කළ යුතු ය. (උපුල් අබේරත්න; එම්.එල්.ඒ. කාදර්; ලාල් විජේනායක; සිරිමසිරි හපුආරච්චි; සුනිල් ජයරත්න)

iv. ශ්‍රී ලංකාව අනාගමික රාජ්‍යයක් විය යුතුය. (හරිනි අමරසූරිය; එස්.සී.සී. ඉළංකෝවන්; කුමුදු කුසුම් කුමාර; කාන්ති රණසිංහ; එන්. සෙල්වක්කුමාරන්)

v. ජනතාවගේ ආධ්‍යාත්මික සංවර්ධනයට ආගමේ කාර්යභාරය පිළිගන්නා අතර ශ්‍රී ලංකාව අනාගාමික රාජ්‍යයක් විය යුතු ය.( ඒ.එම්. නවරත්න බණ්ඩාර)

vi. වර්තමාන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ II වැනි පරිච්ඡේදයේ ශීර්ෂය “ආගම්” විය යුතු ය. එයට අදාළ ව්‍යවස්ථාව පහත දැක්වෙන ආකාරයට සංශෝධනය විය යුතු ය.

“ශ්‍රී ලංකා ජනරජය සියලු ආගම්වලට සමාන තත්ත්වයක් දිය යුතු ය.” (එස්. තවරාජා; එස්. විජේසන්දිරන්)
මෙහි පළමුවැන්න හැර අන් සියලු නිර්දේශ පෙන්නුම් කරන්නේ ඒවා ඉදිරිපත් කෙරෙන්නේ වත්මන් ව්‍යවස්ථාවේ බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛත් වය දීමෙන් උදා වන ගැට‍ළු සහගත තත්වය අඩු වැඩි වශයෙන් සැලකිල්ලට ගෙන බවයි.

විවාදයට තුඩු දී ඇති ‘ශ්‍රී ලංකාව අනාගමික රාජ්‍යයක් විය යුතු ය’ යන්න ඉහත නිර්දේශ හය (06) අතුරෙන් එකක් පමණි. ඉහත පස්වැනි (05) නිර්දේශය ද රාජ්‍යය සහ ආගම අතර තිබිය යුතු සම්බන්ධය පිළිබඳ ගත් කළ පෙර කී එකට හරයෙන් සමාන යැයි සලකා එයට එකතු කළ ද එතන ඇත්තේ නිර්දේශ දෙකකි.

එම සියලු නිර්දේශ “ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලයේ සැලකිල්ලට ගැනීම සඳහා සාමාජිකයන්ගේ විකල්ප නිර්දේශ” වශයෙන් ඉදිරිපත් කොට ඇත. මෙහි “විකල්ප නිර්දේශ” යන්නේ අදහස මේ සියලු නිර්දේශ එක හා සමාන වැදගත් කමක් ඇති ලෙස සලකා කමිටුව විසින් ඉදිරිපත් කරන බවයි. රටේ ජනතාවටත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලයටත් ඒ පිළිබඳ පුළුල් සාකච්ඡාවකින් පසු එකඟ විය හැකි නිර්දේශයක් සම්පාදනය කර ගත හැකි බවයි.

වාර්තාවේ නිර්දේශ ඉදිරිපත් කිරීමේ දී කමිටුව එකඟ වූයේ මහජන නියෝජන මත පදනම් ව කෙරෙන හෙයින් සියලු නිර්දේශ ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලයේ සාකච්ඡාව සඳහා එක හා සමාන වැදගත් කමකින් සලකා ඉදිරිපත් කිරීමට ය. ජනතාවගේ නියෝජනවලට සංඛ්‍යානමය අගයක් දීමට වලංගු පදනමක් සැපයීමට නො හැකි හෙයින් එසේ නො කිරීමට කමිටුව එකඟ වුණා ය. ඒ ලෙසින් ම කමිටුවේ සාමාජිකයන් වැඩි දෙනෙක් දෙන ලද නිර්දේශයක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්නේ ද යන්න මත එම නිර්දේශයට අන් ඒවාට වඩා වලංගුභාවයක් පැවරිය නො හැකි යැයි ද කමිටුව එකඟ වී ය.
කරුණු මෙසේ තිබිය දී ඉහත සඳහන් අනෙකුත් නිර්දේශ සියල්ල පසක ලා ‘ශ්‍රී ලංකාව අනාගමික රාජ්‍යයක් විය යුතු ය’ යන නිර්දේශය පිළිබඳ පමණක් විවාදයක් මතු වීම අප වටහා ගන්නේ කෙසේ ද?

මා දකින පරිදි , එයට හේතුවක් විය හැක්කේ, මෙම නිර්දේශය එහි එන ‘අනාගමික’ යන පදයත් සමගින් වටහා ගන්නා ආකාරය යි. ‘අනාගමික’ යනු ඉංග්‍රීසියෙන් යෙදෙන ‘secular’ යන පදයට සිංහලෙන් ඇති ප්‍රධාන අරුත් දෙකෙන් එකකි. එනම්, ආගමික නොවන යන්න ය. අනෙක් අරුත “මෙලොව, ලෝකායත්ත, ලෝකායත, ලෞකික” යන්න යි. Secular state යනු අනාගමික/ ලෝකායත්ත රාජ්‍යය යි. (සුචරිත ගම්ලත් ශබ්ද කෝෂය)

මෙහි ලා රාජ්‍යය යනු ජනතාවගේ “පරමාධිපත්‍යය” ක්‍රියාත්මක කිරීමට මුල් වන ව්‍යවස්ථාදායකය, විධායකය සහ අධිකරණය යන ආයතන පද්ධති තුනෙන් සැදුම් ගන්නා, රට පාලනය කරන රාජ්‍ය තන්ත්‍රය යි. එහෙයින් ‘ශ්‍රී ලංකාව අනාගමික රාජ්‍යයක් විය යුතු ය’ යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ රට කරවන රාජ්‍යය ආගම පිළිබඳ කරුණු සම්බන්ධයෙන් ගත් කළ කිසියම් ආගමක් සුවිශේෂ කොට නො සළකනු ඇති, එනම් නිල වශයෙන් මධ්‍යස්ථ ව සිටිනු ඇති, බවයි. එසේ නොමැතිව ශ්‍රී ලංකාව යනු ආගම් බැහැර කරන හෝ නො සළකා හරින රටකි යන්න ව්‍යවස්ථාවට ඇතුළත් කිරීම ඉන් අදහස් නොවේ. එබඳු ආගම් විරෝධී ආස්ථානයක් එහි නොවේ. මේ බව ආගම පිළිබඳ නිර්දේශ ඉදිරිපත් කිරීමට පසුබිම් වූ සාකච්ඡාව පිළිබඳ ඉහත කමිටු වාර්තාවේ එන විස්තරය කියවූ කළ පැහැදිළි වෙයි.

කමිටු වාර්තාවේ ‘රාජ්‍යය අනාගමික විය යුතු ය’ යන නිර්දේශය ඉදිරිපත් කිරීමට පදනම වූයේ එක් අතකින් ආගම පෞද්ගලික ඇදහීම හා විශ්වාසය සම්බන්ධ දෙයක් වන හෙයින් එයට රාජ්‍යය මැදිහත් විය යුතු නැති බවත්, අනෙක් අතට වත්මන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ඇති පරිදි එක් ආගමකට ප්‍රමුඛත්වයක් දීම අනිත් ආගම්වලට වෙනස් ලෙස සැලකීමක් වන බැවින් එය සමානාත්මතාවේ මූලධර්ම උල්ලංඝනය කරන අතර ආගමික අසමගියට ද, හේතු විය හැකි බවත් සැලකිල්ලට ගැනීම යි.

මේ පිළිබඳ සමාජයේ පවතින අදහසක් නම් බුද්ධාගමට ව්‍යවස්ථාවෙන් ප්‍රමුඛ ස්ථානය පිරිනැමීම පසුගිය සමයේ සංඝ සංස්ථාව රැඩිකල් කරණයට සහ දූෂණයට බඳුන් වීමට හේතුවක් වී සංඝ සංස්ථාව කෙලසීමට ලක් වී ඇති බවයි. රාජ්‍යය සහ ආගම වෙන් කිරීම පිළිබඳ අදහස ක්‍රියාත්මක වන්නේ කුමන හෝ එක් ආගමක් රජයට බලපෑම් කල හැකි තත්වයක නො සිටිය යුතු ය යන පදනම මත ය. මන්ද යත් එක ආගමක සුවිශේෂ ඉගැන්වීම්, විශ්වාස සහ මතවාද සියල්ල සියලු පුරවැසියන් පිළිගන්නා ඉගැන්වීම්, විශ්වාස සහ මතවාද අත්‍යවශ්‍යයෙන් ම පිළිබිඹු නො කිරීමට ඉඩ ඇති හෙයිනි. නමුත් රාජ්‍යය අනාගමික භූමිකාවක් ආරෝපණය කරගැනීම රජයෙන් ආගම්වලට ලැබෙන මූල්‍ය හෝ වෙනත් ආකාරයේ අනුග්‍රහ අවශ්‍යයෙන්ම අහිමි කිරීමට හේතු විය යුතු නොවේ. රාජ්‍යය සහ ආගම වෙන් කිරීම පිළිබඳ අදහස කියා සිටින්නේ රාජ්‍යයේ තීරණ ගැනීම කුමන හෝ එක් ආගමක ඉගැන්වීම්, විශ්වාස සහ මතවාද වල බලපෑමට යටත් නො කළ යුතු බවයි.

සැබෑ ලෙස ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ව්‍යවස්ථාවක්, සැබෑ සාමය සහ ප‍්‍රතිසන්ධානය ගොඩ නැඟිය හැක්කේ සැමට සමානාත්මතාව සහ යුක්තිය, අන්‍යෝන්‍ය ගරුත්වය, සියලු පුරවැසියන් එක හා සමාන කොටස්කරුවන් ලෙස සැලකීම යනාදී ප‍්‍රතිපත්ති මත මිස අසමානත්වය මත නොවේ. රාජ්‍යය අනාගමික ලෙස ප්‍රකාශ කරන්නට ව්‍යවස්ථාව අපොහොසත් වීම අසමානතාව පිළිබඳ අනෙකුත් සියලු කරුණු නිරාකරණය කළ නො හැකි අන්දමට බලපාන කරුණක් ලෙස සලකන්නට සිංහල බෞද්ධ නොවන ජන කොටස්, විශේෂයෙන් දෙමළ ජනයා පෙලඹීමට ඉඩ තිබේ. ව්‍යවස්ථාවෙන් රාජ්‍යය තුළ බුද්ධාගමට ප‍්‍රමුඛතාව දීම යන අදහස යුද්ධ සමය තුළ අත්දැකීම් පසුබිමෙහි රාජ්‍යය මිලිටරි කරණය සමඟ බුද්ධාගම බැඳී ඇත යන්න සමඟ ඇති සම්බන්ධය යළි යළිත් මතු වීම මෙහි දී වැළැක්විය නො හැකි වනු ඇත.

අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය -ගණනාථ ඔබේසේකර ( 5 කොටස)

1968 දී පමණ මාතෘවංශික නැගෙනහිර වෙරළ: අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය -ගණනාථ ඔබේසේකර (4 කොටස)
පරිවර්තනය – දිමුතු සමන් වෙත්තසිංහ

“යාපනයට යාබද සහ සාමාන්‍යයෙන් යාපන රජුගේ සම්ප‍්‍රදායික ආධිපත්‍යයට යටත් වන්නියේ මෙම ප‍්‍රදේශයේ දෙමළ කතා කරන්නන් ප‍්‍රමුඛ බව සිතියම් වලින්ම පෙන්නුම් කෙරේ. මලබාර්වරුන්ගේ මෙම ප‍්‍රදේශයෙන් දකුණට වන්නට සහ පුත්තලමෙන් උතුරට වන්නට ඇත්තේ දැන් මුළුමනින්ම වාගේ සිංහල වී ඇති ”දෙමළ හත්පත්තුව”යි (දෙමළ පදිංචිකරුවන්ගේ දිස්ත‍්‍රික්ක හත). එමෙන්ම මීගමුව ප‍්‍රදේශය තුළ තවදුරටත් දකුණට වන්නට ඇත්තේ අලූත්කුරු කෝරළයයි (කුරුවරුන්ගේ නව දිස්ත‍්‍රික්කය). මෙයද වර්තමානයේ මුලූමනින්ම සිංහල ප‍්‍රදේශයක් වන නමුත් සිංහල කෘති වලට අනුව මාගේ ප‍්‍රියතම පුරාවෘත්ත ගත රජු වන ගජබාහු විසින් චෝල දේශයෙන් ගෙනන ලද සිරකුරුවන් පදිංචි කළ ප‍්‍රදේශය යි. වෙනත් වචනවලින් පවසන්නේ නම් පුරාතනයේ පදිංචි කල දකුණු ඉන්දීය ප‍්‍රජාවන් හස්තියෙකුගේ බාහුවකින් යුතු වීර රජෙකු විසින් චෝල දේශයෙන් ගෙන එන ලද අය වශයෙන් හුදෙක් නම් කෙරුනේ අධිපති සිංහල පරිසරයට ස්වීකරණය වූ විටය.”

Continue reading අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය -ගණනාථ ඔබේසේකර ( 5 කොටස)

ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණයේ දේශපාලනය – කුමුදු කුසුම් කුමාර

හැඳින්වීම

වත්මන් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණයේ දේශපාලනය තීන්දු වී ඇත්තේ පරාජිත ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ පාලක රෙජිමය යළිත් බලයට එනු ඇතයි වත්මන් පාලක රෙජිමය වෙළා ගෙන ඇති බිය සහ ඔවුන්ට නව ලිබරල් ප‍්‍රතිපත්ති න්‍යාය පත‍්‍රය ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා අවශ්‍ය නෛතික රාමුව සකස් කර ගැනීමේ අපේක්ෂාව මත පදනම් ව යැයි යන අදහස සත්‍යයෙන් එතරම් ම දුරස්ථ ප්‍රකාශයක් නොවන බව පෙනෙයි. මහින්ද රාජපක්ෂට සිංහල බෞද්ධ බලවේගවල සහාය ලැබේ යැයි විශ්වාස කරන හෙයින් ඒවා අවුළුවා ලන ආකාරයේ ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ යෝජනා ඉදිරිපත් නො කළ යුතු ය යන තීරණයට ආණ්ඩුව කල් තබා ම එළඹ ඇති සෙයකි. ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ පිළිබඳ උනන්දුවක් දක්වන ඇතැම් “සිවිල් සමාජ සංවිධාන” ද එම ස්ථාවරය පිළිගෙන ඇති සෙයකි.

‘ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණය පිළිබඳ මහජන අදහස් විමසීමේ කමිටු වාර්තාවේ ඇති ගැට‍ළුව නම් එහි නිර්දේශ වල එන වැදගත් මාතෘකා පිළිබඳ එකඟතාවක් නොමැතිකම’ යැයි ඇතමුන් කියන විට එහි සැඟවුන අදහසක් නම් ‘මෙම අපේක්ෂිත එකඟතාව ආණ්ඩුව කල් තබා ම එළඹ ඇති තීරණය අපේක්ෂා කරන්නකි’ යන්න යැයි තර්කයක් ඉදිරිපත් කෙරෙන්නට ඉඩ තිබේ. ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණය පිළිබඳ මහජන අදහස් විමසීම ඇරඹීමටත් ප්‍රථම ජනාධිපති සහ අගමැති වෙන් වෙන් ව ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කොට තිබුණේ වත්මන් ව්‍යවස්ථාවේ ‘ලංකාව ඒකීය රාජ්‍යයක් වශයෙන් සැලකීම’ සහ ‘බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛ ස්ථානය දීම’ ඉදිරියටත් නො වෙනස් ව පැවතිය යුතු බවයි. මහත් බලාපොරොත්තු ඇති කරමින් ආරම්භ කෙරුණු ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණය පිළිබඳ මහජන අදහස් විමසීමේ වාර්තාව දැන් පළ කොට ඇත. මෙම අවස්ථාවේ ආණ්ඩුව සහ ඇතැම් “සිවිල් සමාජ” සංවිධාන එම වාර්තාව ගැන දක්වන එළඹුම වටහා ගත හැක්කේ ඉහත පදනම මත විය හැකි ය. එම වාර්තාව සම්පාදනය කරන ලද්දේ අමාත්‍ය මණ්ඩලයෙන් නිර්දේශ කළ, මහජන නියෝජිත කමිටුවක් මඟින් නමුත් මේ දක්වා එය පාර්ලිමේන්තුවෙහි සභා ගත කොට නැත. Continue reading ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණයේ දේශපාලනය – කුමුදු කුසුම් කුමාර

1968 දී පමණ මාතෘවංශික නැගෙනහිර වෙරළ: අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය -ගණනාථ ඔබේසේකර (4 කොටස)

1968 දී පමණ මාතෘවංශික නැගෙනහිර වෙරළ: අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය -ගණනාථ ඔබේසේකර (4 කොටස)
පරිවර්තනය – දිමුතු සමන් වෙත්තසිංහ
දෙවැනි රාජසිංහ
දෙවැනි රාජසිංහ

“පුරාවෘත්තවලට ඓතිහාසික වලංගුතාවයක් නොතිබිය හැක; නමුත් පුරාවෘත්ත යටින් ඇති දේශපාලන අරුත් වලට එවැනි වලංගුතාවයක් ඇති අතර, එනම් අවම වශයෙන් 15 වන ශත වර්ෂය තුළ සහ ඉන්පසුව නැගෙනහිර වෙරළ නුවර රාජධානියේ කොටසක්ව පැවතුණේ රජුගේ විධිවත් ආධිපත්‍යයට යටත් වු මුක්කුවාර්වරුන්ගේ ප‍්‍රධානත්වය යටතේය.

මෙම අදහස තවදුරටත් විස්තර කිරීමට මට ඉඩ දෙන්න. නැගෙනහිර වෙරළ, ලන්දේසී මූලාශ‍්‍ර වලට අනුව ආසියාවේ ඉතා සමෘද්ධිමත් නගරයක් වූ බින්තැන්න ලෙසින් ද හැඳින්වූ මහියංගනය වෙළඳ මධ්‍යස්ථානය කරගෙන මඩකලපුවේ සහ ත‍්‍රිකුණාමලයේ සිට නුවර දක්වා දිවුන වෙළඳ මාර්ග කිහිපයකින් යාවී තිබුණි. මෙම වැදගත්කමේ පාර්ශ්වයක් හට ගත්තේ නැගෙනහිර සමඟ වෙළඳාමෙන් වන අතර විශේෂයෙන්ම වැදගත් වූයේ නුවර වැසියන්ට ලූණු සහ කරවල කළමණා සැපයූ මුස්ලිම් වෙළෙන්දන්ය. පෘතුගීසීන් සහ ලන්දේසීන් නුවරට පහර දුන් විට හෝ පහරදීමට තර්ජනය කළ විට රජවරු බින්තැන්නේ සටන්කාමී වැද්දන්ගේ ආරක්‍ෂාව යටතට තම පවුල් යැව්වෝය. මෙම වැද්දන්ගෙන් සමහරෙක් ඒ වන විටත් රජුගේ මාළිගයේ හේවායින්ගේ කොටසක් බවට පත්ව තිබුණි. විකල්ප අගනුවරක් ලෙස එහි තිබූ වැදගත්කම නිසාම බින්තැන්න-අලූත්නුවර ලෙස යළි නම් කෙරිණි. ඉතා බලවත් නුවර රජෙක් වූ දෙවැනි රාජසිංහ උපත ලැබුවේ බින්තැන්න – අලූත්නුවරය.

Continue reading 1968 දී පමණ මාතෘවංශික නැගෙනහිර වෙරළ: අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය -ගණනාථ ඔබේසේකර (4 කොටස)

අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය – ගණනාථ ඔබේසේකර (3 කොටස)

1968 දී පමණ මාතෘවංශික නැගෙනහිර වෙරළ: අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය -ගණනාථ ඔබේසේකර (3 කොටස)
පරිවර්තනය – දිමුතු සමන් වෙත්තසිංහ

“මඩකලපු සහ අම්පාර දිස්ත්‍රික්ක වල දෙමළ කතා කරන කොටස් සහ ත්‍රිකුණාමල දිස්ත්‍රික්කයේ දකුණු කොටස, යාපනය සහ උඩරට දෙමළ ප්‍රදේශවලින් සංස්කෘතිකව, සමාජ විද්‍යාත්මකව වෙනස් කොට දක්වන සමාජ, ආර්ථික, දේශපාලන හා ආගමික රටා මෙම ප්‍රදේශයේ ගැඹුරින් මුල් බැසගෙන ඇත. නැගෙනහිර වෙරළේ දෙමළ සහ මුස්ලිම් සංස්කෘතික සංකීර්ණත්වයට, ඒකාබද්ධ ගොවිතැන් ක්‍රම සහ මිශ්‍ර ගම් වාසස්ථාන, මාතෘවංශික වරිග පදනම් වූ කෝවිල් සහ (මුස්ලිම්) දේවස්ථාන පාලක භූමිකා, මාතෘමූලික විවාහ රටා සහ මියයාමට පෙර දෑවැද්දක් ලෙස ධනය (නිවාස සහ ඉඩම්) පැවරීම, බ්‍රාහ්මණික නොවන හින්දු යාතුකර්මීය සම්ප්‍රදායන්,බාවා සහ (මුස්ලිම්) සන්න්‍යසිවරුන්ගේ කුල්මත් මුස්ලිම් සුෆී භක්ති රැඟුම් සහ පැරණි සාහිත්‍ය ආකාරයන් සුරැකෙන ප්‍රාදේශීය දෙමළ භාෂා ව්‍යවහාරයන් ආදිය ඇතුළත්ය. ඉහළ කුල වල යාපන දෙමළ ජනයා, විශේෂයෙන්ම යාපනයේ වෙල්ලාල රදළයෝ මඩකලපු දෙමළ ජනයා පහත් කොට සළකන්නේ ඔවුන්ගේ පහත් යැයි කියන කුල සම්භවය නිසාත් ඔවුන්ගේ සංස්කෘත නොවන යාතුකර්ම මාදිළි නිසාත්ය. මඩකළපු දෙමළ ජනයා පවා උතුරේ ජනයාගේ මෙම උභතෝකෝටික දෘෂ්ටියට පරස්පර ප්‍රතිචාර දක්වති: යාපනවාසීන් මහේච්ඡ සහ ඉතා උගත් යැයි ඇගයෙන අතරේ ඔවුන් උඩඟු, උපයෝජනාත්මක සහ ගෝත්‍රවාදී ලෙස ද දකී. දෙමළ ඊලාම් දෘෂ්ටිවාදය සහ මෑත දශක වල ප්‍රචණ්ඩ සිද්ධීන් මඩකලපුවේ සිය රටට ආවේණික ප්‍රාදේශීය ලැදිකම අඩු වැදගත් බවට පත්කර ඇතත් එය කවර හෝ දීර්ඝ පරාසයක විසඳුමක දී තවදුරටත් විභවාත්මක සාධකයකි.”

ආචාර්ය නීලන් තීරුචෙල්වම් අනුස්මරණය වෙනුවෙන් මහාචාර්ය ගණනාථ ඔබේසේකර 2004 වසරේ ජූලි 29 දින ජනවාර්ගික අධ්‍යයන කේන්ද්‍රයේ දී කරන ලද මෙම දේශනය The Matrilineal East Coast Circa 1968: Nostalgia and Post Nostalgia in Our Troubled Time වශයෙන් 2004 දී පල විය. එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානයෙන් කරුණා කණ්ඩායම බිඳී ගොස් හටගත් අභ්‍යන්තර යුද්ධයෙන් නැගෙනහිර පළාත උණුසුම්ව තිබූ තත්වයක් තුළ ඒ පිළිබඳ සඳහනක් මෙම දේශනයේ ආරම්භයේ වෙයි. Continue reading අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය – ගණනාථ ඔබේසේකර (3 කොටස)

The common good, market economy and politics By Kumudu Kusum Kumara

( The following article was originally published in The Island on 8th and 9th of February 2005 under the name Citizen-Ordinary. The article was written in response to the proposals made by the then Leader of the Opposition, Ranil Wickremesinghe inviting public discussion on what should be the ‘podu yahapatha’ or the common good of Sri Lanka. The gist of the proposals was that our common good should be based on democracy and the market economy. The issues raised in this article as to whether we want to accept the market as the guiding principle of our collective life are more relevant today when Ranil Wickremesinghe is the Prime Minister of the country and is at the helm implementing market driven reforms in the economy. The original article is republished here sans only the specific references to the then political context.)

The market as a legitimate part of the economy has also come to stay even though the manner in which the dominance of it was forced upon us in the post-1977 period has wreaked havoc on the Sri Lankan society, the unfolding of the serious ramifications of which will take a long time to come, as shown by one of its prime examples, the privatized public transport, experienced by the ordinary folk who travel around by bus. The real issue about the market is not whether it can be considered a legitimate partner in the national economy, but whether we want to accept the market as the guiding principle of our collective life.
Continue reading The common good, market economy and politics By Kumudu Kusum Kumara

අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය – ගණනාථ ඔබේසේකර (2 කොටස)

1968 දී පමණ මාතෘවංශික නැගෙනහිර වෙරළ: අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය -(2 කොටස)
පරිවර්තනය – දිමුතු සමන් වෙත්තසිංහ

“…මඩකලපු ප්‍රදේශය ව්‍යුහගත වී ඇත්තේ කුටි (සිංහල සහ දෙමළෙන් මඩු යන අර්ථය ඇති ) ලෙස හඳුන්වන මාතෘවංශික වරිග ඇසුරිනි.බාගදා, කරයියාර්වරු කිහිපදෙනෙක් හැරුනු විට සියලුම කුල සතුව මාතෘවංශික කුටි තිබුණ අතර ඊටත් වඩා පුදුමැති දෙය නම් මුස්ලිම්වරුන් අතර ද පවතින රටාව මෙයම වීමයි. කාරණ තවත් සංකීර්ණ කරන්නේ නම් විවාහ නීති ස්වාමියා බිරිඳගේ ඥාති සමූහයේ වාසයට යන බින්නවාසික නැඹුරුවකින් යුක්ත වීමයි…..මෙයින් සමහරක් කුටි සකස්වීම පිළිබඳ වැදගත් ඓතිහාසික තොරතුරු සපයයි. ඉතාම ප්‍රකට ඒවා නම් සිංකල කුටි සහ වෙටාර් කුටිය. මෙම කුටි දෙක පෙන්වා දෙන්නේ මෙම පූර්ව ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් දෙක දෙමළ කතා කරන්නන්ගේ කුලයට සහ වරිග ව්‍යුහයට අන්තර්ගතකරණය වී ඇත්තේ ඔවුන්ම මෙම ප්‍රදේශයේ ස්ථාපිත වූවාට පසුවය. මලවරකන් කුටි සම්බන්ධයෙන් ගත් කළ කේරල කඳුකරයෙන් පැමිණි සංක්‍රමණික ගෝත්‍ර කණ්ඩායම් එලෙසම අන්තර්ගතකරණය වී ඇත.තෙවනුව දකුණු ඉන්දියාවේ ස්වාධීන කුල වන චෙට්ටි එසේත් නැතහොත් වෙළෙන්දෝ වෙල්ලාල කුලයේ වරිග සහ උප කුල ව්‍යුහයන්ට ස්වීකරණය වී ඇති අතර ඔවුන්ගේ සිංහල ප්‍රතිවර්ගය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල මෙය සත්‍ය වන්නේ හෙට්ටිගේ, හෙට්ටිආරච්චි, ලද්දුවහෙට්ටි යන වාසගම් සහිත ගොවිගම කුලයේ මුල් උප කුල සම්බන්ධයෙන් ද මෙය ප්‍රත්‍යක්ෂ වන නිසාය….”

ආචාර්ය නීලන් තීරුචෙල්වම් අනුස්මරණය වෙනුවෙන් මහාචාර්ය ගණනාථ ඔබේසේකර 2004 වසරේ ජූලි 29 දින ජනවාර්ගික අධ්‍යයන කේන්ද්‍රයේ දී කරන ලද මෙම දේශනය The Matrilineal East Coast Circa 1968: Nostalgia and Post Nostalgia in Our Troubled Time වශයෙන් 2004 දී පල විය. එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානයෙන් කරුණා කණ්ඩායම බිඳී ගොස් හටගත් අභ්‍යන්තර යුද්ධයෙන් නැගෙනහිර පළාත උණුසුම්ව තිබූ තත්වයක් තුළ ඒ පිළිබඳ සඳහනක් මෙම දේශනයේ ආරම්භයේ වෙයි.

ලංකා ඉතිහාසය පිළිබඳ මුල්කාලීන කෘති හා සැසඳීමේදී මහාචාර්ය ඔබේසේකරගේ මෙම රචනාව සමග Buddhism Nationhood and Cultural Identity, The Coming of Brahmin Migrants: The Śudra Fate of an Indian Elite in Sri Lanka සහ The Many Faces of the Kandyan Kingdom, 1591-1765: Lessons For Our Time? යන රචනා ඥාන මීමංසාත්මකව සුවිශේෂ සංධිස්ථානයක් සනිටුහන් කරන බව පැවසිය හැක්කේ මහාචාර්ය ඔබේසේකරගේ ග්‍රන්ථාවලී සංකරණයෙන් සහ මහාචාර්ය ආනන්ද තිස්ස කුමාර සහ නන්දන වීරරත්න සංස්කරණයෙන් පලවූ දුර්ලභ ඓතිහාසික ග්‍රන්ථ නම් මහනුවර සහ කෝට්ටේ යුගවල ප්‍රාදේශීය ග්‍රන්ථ වලින් හෙලිවන අප්‍රකට ඉතිහාස අධ්‍යයනය තුළ ඒවා පිහිටුවිය හැකි නිසාය. කෙසේ නමුත්, මෙම ලිපිය හෙලන අන්තර් දෘෂ්ටීන් ජනවාර්ගිකත්වය, කුලය, ආගම පිළිබඳ අධිපති ඉතිහාස ආඛ්‍යානයන් ගැටළුවට ලක් කරන බව පැහැදිළිය.මෙම කොටසෙහි සාකච්ඡා කෙරෙන්නේ මඩකලපු ප්‍රදේශයේ සංස්කෘතික සුවිශේෂත්වය පිළිබඳවය.

මඩකලපු ප්‍රදේශයේ මාතෘවංශික ඥාති ක්‍රමය සහ සමාජ ව්‍යුහය

කරයිතිව් හි පත්තිනි ප්‍රතිමාව
කරයිතිව් හි පත්තිනි ප්‍රතිමාව

මඩකලපු ප්‍රදේශයට ඉහත සාකච්ඡාවේ ඇති සම්බන්ධය කුමක් ද? මා මාගේ ආචාර්ය උපාධිය අවසන් කල පසු හැට ගණන් වල මැද පසුවන විට සිංහල ප්‍රදේශයේ පත්තිනි ඇදහිල්ල පිළිබඳ මගේ අධ්‍යයනය තරමක් දුරට සම්පූර්ණ කර තිබුණි. නැගෙනහිර වෙරළ ප්‍රදේශයේ පත්තිනි ඇදහිල්ල පුළුල්ව ව්‍යාප්තව තිබුණු බව මා දැන සිටියත් එම ප්‍රදේශය පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීමට මම පසුබට වීමි. එහිදී මගේ උනන්දුව ඇවිලවූ කරුණක් නම් මෙම ඇදහිල්ල මාතෘවංශික පෙළපත සමග පවතින සමාගමයයි. මෙම සමාගමය ශ්‍රී ලංකාවට පමණක් අනන්‍ය තත්වයක් වන අතර එසේ වුවත් මෙම ඇදහිල්ලේ උත්පත්ති ස්ථානය යැයි මා උපකල්පනය කරන සහ මා ක්ෂේත්‍ර පර්යේෂණ වල නියැලුනු කේරලයේ කොටුන්කොලුර් සහ කොචින් ආසන්න ප්‍රදේශ සම්බන්ධයෙන් ද එය එසේ නොවේ. Continue reading අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය – ගණනාථ ඔබේසේකර (2 කොටස)
%d bloggers like this: