වනය පමනද සුන්දර? නැද්ද නගරය සුන්දර?

ලෝකයේ, ජීවිතයේ අර්ථය සොයා ගැනීමේ නැතහොත් ආමූල ආත්මීයභාවය ගොඩනඟා ගැනීමේ අභියෝගයට මුහුණ දී සිටින මිනිසාට නගරය විලෝපනයත්, විලෝපනයෙන් මිදීමේ අවකාශයත් එකමවර ඉදිරිපත් කරයි. විලෝපනය නගරයට ප්‍රවිෂ්ට වන්නා ගේ ආරම්භය මිස අවසාන කතාන්දරය නොවේ.

නගර අවකාශය ජනාධික ය, අපෞද්ගලික ය, එහෙයින් එහි වාසීන් විලෝපනයට ලක් කරන සුලුය, එහෙයින් නිරුපද්‍රිත දින චර්යාවක් අනුව කටයුතු කරන මෙන් මිනිසුන් බිය වද්දයි. මේ තත්ත්වය විසින් ඉල්ලා සිටින දෛනික චර්යාවේ රටා චර්යානුගත කිරීම (routinisation) ජීවිතය හීන කරන සුළුය.

නිර්නාමිකත්වය, විවිධත්වය සහ අන් අය හමුවීමට ඇති නිදහස පතා, කලෙක මිනිසුන් නගරයට ඇදී ඒමට පුරුදුව සිටියහ. නිර්නාමිකභාවය නිදහස කි. ජනාධික නාගරික ජනාවාසයක බොහෝ ජනයා එක්ව වසන විට ඇති වන සමාජීය විවිධත්වය සහ එය එහි වැසියනට ගෙන එන නිර්නාමිකත්වයත් නිසාම මිනිසුන්ට නව ජීවන අවස්ථාවලට මුහුණ පා තම අනන්‍යතාවය සම්පාදනය කර ගැනීමේ වටිනා අවකාශයක් සපයා දෙන හෙයින් එකම වර බලදායී ද වෙයි.

ඉතිරිය සඳහා මෙහි බලන්න ‘කතිකා‘ මංගල කලාපය

Advertisements