“ප්‍රායෝගිකබව” ගේන්නේ බුද්ධාගමට තියන වරප්‍රසාද රකින්න – මහාචාර්ය අර්ජුන පරාක්‍රම

” ව්‍යවස්ථාව කාටද?” යන මැයෙන් ජුනි 22 දින පුරවැසි සභාව සංවිධානය කොට සාමයික කේන්ද්‍රයේ ශ්‍රවණාගාරයේ පැවති මහජන සාකච්ඡාවේදී මහාචාර්ය අර්ජුන පරාක්‍රම වාර්තාවේ (ආණ්ඩුක්‍ර‍ම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පිළිබඳ මහජන අදහස් විමසීමේ කමිටුව) විවෘතභාවය පිළිබඳ සිහිපත් කරමින් අදහස් දැක්වීම ආරම්භ කළ අතර ඔහු මෙහිදී වාරණය හා ස්වයංවාරණය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය එනම් හමුදාකරණය , යුද්ධය සහ යුද්ධය නිසා වූ මානව හිමිකම් කඩවීම ගැන කිසිවක් කතා නොකිරීමට හැකිවීම ගැන මතු කළේය.
ඔහු වැඩිදුරටත් පෙන්වා දුන්නේ මෙම මහජන අදහස් විමසීමේ ක්‍රියාවලිය තුළ ප්‍රායෝගිකත්වය යන සංකල්පය මතු වන්නේ භයානක ආකාරයකට බවයි.එනම් එම වචනය මෙහි භාවිතා කර ඇත්තේ වරප්‍රසාදලත් කොටසට ඒ සම්බන්ධයෙන් ක්‍රියා කිරීමට අපහසු වන විටය.විශේෂයෙන්ම 4 වෙනි වගන්තියේ දී බුද්ධාගම පිළිබඳ කතා කරන විට මෙය පැන නැගෙන බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.

Prof.Arjuna Parakrama expressed his views on “Constitution: For Whom ?” at the public discussion organized by ‘Citizens’ Council’ held on 22 June 2016 at CSR auditorium. Continue reading “ප්‍රායෝගිකබව” ගේන්නේ බුද්ධාගමට තියන වරප්‍රසාද රකින්න – මහාචාර්ය අර්ජුන පරාක්‍රම

Advertisements

අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය – ගණනාථ ඔබේසේකර (1 කොටස)

පරිවර්තනය – දිමුතු සමන් වෙත්තසිංහ

“1818 දී බ්‍රිතාන්‍යයන්ට එරෙහි විරෝධතා අරගල සමයේ බිබිලේ (වෙල්ලස්ස නම්) සහ ඒ ආසන්න මගේ වර්තමාන ක්ෂේත්‍ර පර්යේෂණ ප්‍රදේශයේ සිංහල පවුල් කිහිපයක් නැගෙනහිර වෙරළට පලා ගොස් එහිදී සිංහල වාසගම් නාම සහිත දෙමළ කතා කරන්නන් බවට පත්විය. සුළු ආකාරයකින් හෝ ඔවූහු අප වත්මනෙහි නැගෙනහිර වෙරළ යැයි පවසන ප්‍රදේශයෙහි සංස්කෘතික සාරවත්භාවය පෝෂණය කිරීමට දායක වූහ. නමුත් ඊටත් වඩා ගැඹුරට ගිය තවත් න්‍යාය පත්‍රයක් මට තිබේ. ශ්‍රී ලංකාව වෙත දකුණු ඉන්දීය ජනයාගේ නිරන්තර සංක්‍රමණය ඉස්මතු කෙරෙන්නේ මෙමගිනි. මෙය බොහෝ සිංහල බෞද්ධයන්ගේ ද්වේශයට ලක්වන අදහසකි. මේ වන විට අපි මෙම සංක්‍රමණ සමහරක් නිශ්චිතව පෙන්නුම් කිරීමට අපට උපකාරී වන කෝට්ටේ සහ නුවර යුගවල ලියැවුන සිංහල ග්‍රන්ථ එකතු කිරීමේ ක්‍රියාවලියක නියැලී සිටිමු……………………………මෙම ග්‍රන්ථවලින් කියවෙන්නේ වැන්සි බටහිර ආසියාවේ ජනප්‍රිය වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයක් බවත්, සාමාන්‍ය ගැමියෝ මාතෘ දේවතා ඇදහිල්ල මධ්‍ය කරගත් ද්‍රවිඩ ජන ආගම යැයි පවසන දෙයට කැප වී සිටිය ද, වෙළදාම පැවතියේ බුද්ධාගම, ජෛනාගම සහ ආජිවක ලබ්ධිය ආදී වෛතුල්‍යවාදී ආගම් අත බවත් ය.ඉහත සඳහන් කළ කෘති දෙකම ලියා ඇත්තේ දෙමළ භාෂාවෙනි;සිංහල යාතු කර්මීය කෘති සම්බන්ධයෙන් ද මෙය සත්‍ය බව අපගේ පූර්ව සාකච්ඡාවෙන් පෙන්නුම් කෙරේ. සෑම අතින්ම විය හැකි දෙය නම් මෙම කෘති රචනා කර තිබුණේ මෙම ප්‍රදේශයේ මලයාලි භාෂාව වර්ධනය වීමට පූර්වයෙන් දෙමළ කේරලයේ භාෂාව වූ කාලයේ බව මින් වැඩිදුරටත් අදහස් කෙරේ. එමනිසා පත්තිනි ඇදහිල්ලේ යාතුකර්මීය ග්‍රන්ථ සිංහල ප්‍රදේශවලට ගෙන එන ලද්දේ දෙමළ කථා කරන කේරල සංක්‍රමණිකයන් යන්න විය හැකි කරුණකි…………………………1344 අභිලේඛනයක් වැන්සි වල වාසය කළ අලගක්කෝණාර කෙනෙකුගේ දසවන අනුප්‍රාප්තිකයා මහාමාත්‍ය අලගක්කෝණාර ගැන සඳහන් කරයි. මෙම වංශාවලිය නිවැරදි නම් අලගක්කෝණාර වන්සි වල සිට පැමිණ ඇත්තේ ක්‍රි.ව. 1100 දී හෝ ඒ ආසන්නයේ දී ය. මෙහෙනවර පවුල ආරම්භයේ දී වෙළෙන්දන් වුවත් දැදිගම සහ ගම්පොල රාජසභා නිළධාරීන් ලෙස බලවත් වන අතර ඔවුන්ගේ ප්‍රථම රජු හතරවන බුවනෙකබාහු 1341 දී සිංහාසනාරූඩ වේ…………….මෙම පවුල් දෙකම වඩා පීතෘ වංශික සහ ද්විපාර්ශ්වික නැඹුරුවක් ඇති සිංහල ජනයා අතර ජීවත් වූ හෙයින් තම මාතෘ වංශික රීති බාගදා අවඥාසහගතව සැළකු තත්වයක් යටතේ පවා මාතෘ වංශික පෙළපත අනුගමනය කළේය. අලගක්කෝණාර කෙනෙක් වූ වීරබාහු අප්නාට තම මස්සිනා වන කෝට්ටේ රාජ්‍යයේ රාජත්වය හෙබවූ පස්වන බුවනෙකබාහුගෙන් යුව රජකම ලැබේ.සියලු අලගක්කෝණාරවරු සහ මෙහෙනවරු බෞද්ධයන් වූ අතර බෞද්ධ ආයතන වලට සහයෝගය දැක්වූහ.”

Continue reading අර්බුදකාරී යුගයක අතීතකාමය සහ පශ්චාත් අතීතකාමය – ගණනාථ ඔබේසේකර (1 කොටස)

මහජනයා බලගන්වන්න ලංකාවේ දේශපාලන ප්‍රභූ තන්ත්‍රය ඉඩ දෙන්නෙ නෑ-ආචාර්ය නිර්මාල් දේවසිරි (Constitution: For Whom ? )

“ව්‍යවස්ථාව කාටද?” යන මැයෙන් ජුනි 22 දින (ආණ්ඩුක්‍ර‍ම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පිළිබඳ මහජන අදහස් විමසීමේ කමිටු වාර්තාව පිළිබඳ ) සංවිධානය කොට සාමයික කේන්ද්‍රයේ ශ්‍රවණාගාරයේ පැවති මහජන සාකච්ඡාවේදී ආචාර්ය නිර්මාල් දේවසිරි පෙන්වා දෙන ලද වැදගත් අදහසක් වූයේ මහජනයාට දේශපාලන බලය ලැබෙන, දෛනික වශයෙන් ආණ්ඩුකරණ ක්‍රියාවලිය හැසිරවීමට හැකි රැඩිකල් ආකාරයෙන් රාජ්‍යය ප්‍රතිසංස්කරණය කරන වැඩපිළිවෙලකට ලංකාවේ දේශපාලන සහ ආර්ථික ප්‍රභූ තන්ත්‍රය ඉඩ නොදෙන බවයි.

Dr.Nirmal Devasiri expressed his views on “Constitution: For Whom ?” at the public discussion organized by ‘Citizens’ Council’ held on 22 June 2016 at CSR auditorium.
He made the significant point that the political and economic elites of Sri Lanka would by no means allow to reform the state radically so that the public is empowered with the political power and their participation in governance is strengthened.

ව්‍යවස්ථාව කාටද ?/Constitution : For Whom ?- අහිලන් කදිර්ගාමර්/Ahilan Kadirgamar

” ව්‍යවස්ථාව කාටද?” යන මැයෙන් ජුනි 22 දින පුරවැසි සභාව සංවිධානය කොට සාමයික කේන්ද්‍රයේ ශ්‍රවණාගාරයේ පැවති මහජන සාකච්ඡාවේදී අහිලන් කදිර්ගාමර් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සම්බන්ධයෙන් අවධානය යොමු කරන ලද කරුණක් වූයේ ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳ මහජන අදහස් විමසීමේ කමිටුව හමුවේ මෙසේ ජනතාව අදහස් ඉදිරිපත් කිරීම විශේෂඥයන් විසින් ව්‍යවස්ථාව සකස් කළ යුතුය යන කරුණට එරෙහිව යන සුභවාදී දෙයක් බවත් ව්‍යවස්ථාව හෝ ආර්ථිකය සම්බන්ධ දේ විශේෂඥයන්ට බාරදීම ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී දෙයක් බවත් ය. මේ සම්බන්ධයෙන් වැදගත් කරුණක් වන්නේ මහජනතාවගේ පැත්තෙන් පොදුජන විඥාණය නොහොත් පොදු අවබෝධයක් ගොඩ නැගීම බවත් ඉතිහාසයේ යම් යම් දේ සම්බන්ධයෙන් එසේ වී ඇති බව ඔහු වැඩිදුරටත් පෙන්වා දුන්නේය.ඔහු දැක්වූ අදහස්වලට මෙහිදී වැඩි දුරටත් සවන් දිය හැක.

Ahilan Kadirgamar expressed his views on “Constitution: For Whom ?” at the public discussion organized by ‘Citizens’ Council’ held on 22 June 2016 at CSR auditorium.
He said that the peoples’ participation in public representation process towards constitutional reforms could be seen as an important form of democratic engagement against experts making constitution. As far as democracy is concerned it is about creating a kind common sense among people with the progressive view of the changes that they seek, he argued. Continue reading ව්‍යවස්ථාව කාටද ?/Constitution : For Whom ?- අහිලන් කදිර්ගාමර්/Ahilan Kadirgamar

Understanding Ragging as a Social Phenomenon, an Interpretation: By Kumudu Kusum Kumara

Understanding Ragging as a Social Phenomenon, an Interpretation: In Search of Sociality and Leadership:

(The following article which was originally written in 1997 and submitted to the then University Grants Commission (UGC), attempts a line of analysis that has current validity as a possible interpretation of ragging as a social phenomenon. The writer wishes to thank Dr. S.B.D. de Silva for commenting on a draft of the original article when it was written first, while the writer alone is solely responsible for errors of fact or interpretation if any, found in it. The original has been slightly revised for the present context.)

Introductory

Ragging of freshers in the University becomes a problem in the eyes of the collective, due to its “inhuman nature” involving a “disturbingly high degree of physical and mental harassment” as it has been highlighted. Various measures recommended by authorities seasonally to deal with the problems of ragging highlight the enormity and the gravity of the problem as perceived by the collective. All the same, the measures we adopt in “combating” it should be conceived and applied with great care, so as not to repress merely the superficial aspects of the problem while preserving its roots intact. That would cause a re-emergence of ragging in even worse forms than are now prevalent.
Ragging: Problem or Solution?
While the collective perceives ragging as a problem for which solutions have to be sought, ironically, in my view, ragging itself may be understood as a collective solution by those who engage in it to problems of a different kind.

Sociality

I suggest that the issue which lies at the heart of ragging is sociality. The critics view the behaviour of those who engage in ragging as anti-social; they violate by force the self of the individuals who are ragged and therefore social norms and even the law. This is to say, basically, they lack sociality.
From the perspective of those who engage in ragging and those who approve of it, the specific purpose of ragging is achieving sociality; seniors getting to know the freshers, and introducing them to the traditions of the University which they have entered. A senior’s role then, is to lead the freshers, however unfortunately for the latter, by ragging them.
The question whether the freshers should not be encouraged to rag the seniors to get to know them is not even considered, making taking the lead in ‘getting to know’ the prerogative of the seniors. Or is it considered the entitlement of the hostinitiating getting to know the visitor? Also, in this case, the burden of deciding the “traditions” of societyis squarely taken on the shoulders of the seniors alone. Continue reading Understanding Ragging as a Social Phenomenon, an Interpretation: By Kumudu Kusum Kumara