“How I became an Anthropologist” Prof. Gananath Obeyesekere

The keynote address delivered on sociology day in 2015 at the University of Peradeniya, and elsewhere published as In Praise of Foolishness (with Apologies to Erasmus).In this essay he reflects back on his own works.

“In the more popular paper I argue that right thorough history literary chronicles refer to the king in heroic terms but a different dialectic prevails in respect of the Tamil king: when Duṭugämunu is conscience stricken Elāra emerges as a noble figure; when Duṭugämunu’s conscience is ignored in some later texts Elāra is depicted as a villainous and cruel king, a despoiler of Buddhist monuments. My friend, an eminent scholar who has written at length on Buddhism responds to the gush¬ing and sentimental comments of sociologists by informing us of a ninth century Pali work which says that the Tamils “were wrecking Buddhist institutions and damaging Buddhist monuments which were very dear to the people.” This text adds that Duṭugämunu was so overjoyed in his victory that he could not sleep for a month whereupon a group of monks recited benedictory verses to put him to sleep. I could not resist sarcasm when I added: “Naturally the good king entered into a profound sleep, this time his joy, not his conscience, having been stilled.” I pointed out to my friend that these various versions have little to do with empirical history but with debate, those contentious dialogues that erupt in history. I will admit I employ irony and sarcasm as part of my argument when I confront the pseudo-patriotism of scholars who wrote about these debates but I added that my friend honestly believed that the second version is the true one and not the earlier version in the Mahāvaṃsa. Unhappily my friend cut off all relations with me and thereafter lambasted me in popular newspaper articles; and he continued to do so even after he shed his secular attire and became a monk. What then is the moral of my tale? A text can provoke anxiety, even anger, and my own venture into irony and double-talk had backfired. In the case of my monkish friend he was so fixated on his view of the righteous Duṭugämunu and the hated Tamil monarch that sarcasm or no he would not brook any recognition that he might be wrong. With such intransigence there was no point in continuing an argument.”

Continue reading “How I became an Anthropologist” Prof. Gananath Obeyesekere

තරුණ පරම්පරාවල් කිහිපයක්ම ඝාතනය කළ රටක අපිට නායකයෝ නෑ – කුමුදු කුසුම් කුමාර

“වෙළෙඳ පොළද?, රජයද? කියන ගැටුමට හිරවෙලා ඉන්නෙ නැතුව ලංකාවෙ තිබිච්ච සමූපකාර අංශ වගේ අංශ ගැන අපිට හිතන්න පුුවන්. පානම ගොවීන්ගෙත ඉඩම් ප‍්‍රශනය ගැන හිතනකොට මම හිතන්නෙ, පානම ඉඩම්වල සංවර්ධන කටයුත්ත බාරදෙන්න ඕනැ දීර්ඝ කාලයක් තිස්සෙ ඉඩම් වගාකරගෙන ඒවා සංවර්ධනය කරගෙන හිටපු ගොවීන්ට. මේ විදිහට ගියාම හම්බන්තොට ගැමියන්ගේ දරුවන්ගේ ඉරණම වෙන්නේ, හම්බන්තොටට එන චීන වෙළඳ කලාපයේ පොදු ශ‍්‍රමිකයන් වශයෙන් කටයුතු කරීම පමණයි. කොළඹ මූල්‍ය නගරය තුළ නගරයේ වැසියන්ට අත්වෙන ඉරණම කුමක්ද? අපි මේ ආණඩුවත් එක්ක, ආණ්ඩුත් එක්ක ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ඉල්ලනව. මහින්ද රාජපක්‍ෂත් දැන් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ඉල්ලනව. මේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ඉල්ලීමේ අවසානයට අපි දැන් ඇවිල්ල ඉන්නෙ. මහින්ද රාජපක්‍ෂත් මේ ආණ්ඩුවෙන් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ඉල්ලනකොට ලොකු අර්බූදයක් තියෙනව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයෙ. මම හිතන්නෙ, අපි සමාජයේ යහපත් වෙනසක් අපේක්‍ෂා කරන අය ඉන්නව නම්, අපේ දැක්ම ඉතා දුරට එල්ල කළයුතු අවදිය අපි ආරම්භ කරමින් සිටිනව. මගේ යෝජනාව අපේ සමාජයේ බුද්්ධියේ ද්‍රරිද්‍රතාවය, අපේ දේශපාලන නායකත්වයට දැක්මක් නෑ. ඔවුන් පොළොවෙ යථාර්ථයට සම්බන්ධයක් නෑ. අපි අපේ තරුණ පරම්පරාවල් කිහිපයක්ම ඝාතනය කළ රටක්. අපිට නායකයන් අහිමිවෙන්න ප‍්‍රධාන හේතුවත් ඒකයි. අලූත් නායක පරම්පරාවක ආරම්භ කිරීම ගැන දැන් සිතීම ආරම්භ කළ යුතු කාලයයි. ඒ සඳහා අලූත් පරම්පරාවට පසක් විය හැකිද? පොළොවක් විය හැකිද? මේක තමයි අප හමුවේ තියෙන අභියෝගය.”

Continue reading තරුණ පරම්පරාවල් කිහිපයක්ම ඝාතනය කළ රටක අපිට නායකයෝ නෑ – කුමුදු කුසුම් කුමාර

රජය මහා පරිමාණ ඉඩම් කොල්ලයකයට කැසකවයි – ඉඩම් අයිතිය සදහා වන ජනතා ව්‍යාපාරය

2

සංවර්ධනයේ නාමයෙන් භුක්තිය පැහැර ගැනීම: ගොවීන්, ධීවරයින්, ග‍්‍රාමීය ප‍්‍රජාව සහ නාගරික දුගීන් අනතුරේ

ඉදිරිපත් කළ නව අයවැය…

2017 වර්ෂය සඳහා අයවැය ඉදිරිපත් කිරීමත් සමගින් ඉඩම් සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ දේශීය ජන ප‍්‍රජාවන් සතු අයිතිවාසිකම පිළිබඳව සැලකිල්ලට ගතයුතු බරපතළ ප‍්‍රශ්න ගණනාවක් ඉස්මතු වී තිබේ. ඉදිරිපත් කළ එම අයවැය, රජයේ යෝජිත වියදම් සහ ආදායම් පිළිබඳ ප‍්‍රකාශයකට වඩා රජයේ ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශයක ස්වරූපයක් ගත්තේ ය. නව ලිබරල්වාදී ආර්ථික සංවර්ධන න්‍යාය පත‍්‍රයන්ට සහය දෙන්නාවූ ලෝක බැංකු නිර්දේශ අනුව යමින් මෙම නව අයවැය හරහා රටේ ශ‍්‍රම වෙළෙඳපල සහ ස්වභාවික සම්පත් ලිබරල්කරණයට නැතහොත් එ්වා සම්බන්ධයෙන් වන සීමා ලිහිල් කිරීමට වෑයම් දරා තිබේ. රටේ පවත්නා කෘෂි අංශය අඩු ඵලදාවක් ගෙනෙන්නා වූ අඩු ආදායම් ලැබෙන ක‍්‍රියාමාර්ග ලෙස නම් කරන රජයේ ඉලක්කය වී ඇත්තේ වාණිජ කෘෂිකර්මය, එනම් තිරසර නොවන කර්මාන්ත සඳහා විදේශ ආයෝජන ගෙනවිත් පෞද්ගලික සමාගම් වෙත ඉඩම් නිදහස් කිරීම යි. රජයේ මධ්‍ය කාලීන ආර්ථික සංවර්ධන සැලසුම් තුළින් පෝෂණය වන්නේ රටේ ස්වභාවික සම්පත් බිලි දෙමින්, විශේෂයෙන්ම ඉඩම් සහ මානව සම්පත පෞද්ගලික අංශයේ සූරාකෑමට නතුකරමින් ලබාගන්නා ණය මත දිවෙන ආර්ථිකයක් වේ. Continue reading රජය මහා පරිමාණ ඉඩම් කොල්ලයකයට කැසකවයි – ඉඩම් අයිතිය සදහා වන ජනතා ව්‍යාපාරය

නිර්මිත පරිසරය තුළින් අන්‍යෝන්‍ය ගෞරවය සහ සමානතාව තහවුරු කරමු – චන්න දාස්වත්ත

‘ගෞරවය දිනාගැනීමට පෙර ගෞරවය ලබා දිය යුතුයි.’ තනි තනිව පුද්ගලයන් ලෙස හෝ ජාතික රාජ්‍යයක් ලෙස ගෞරවය සහ ඇගයීම පිළිබඳව කියවෙද්දී ඉහත කියමන නිතර නිතර භාවිතවූවකි. ජාතික රජයක් වෙනත් රටවල් සමඟ ගනුදෙනු කිරීමේදී පවත්වන ගෞරවනීය ස්වභාවය මත වෙනත් රටවල් තවත් රටක් පිළිබඳව දක්වන අවධානය සහ ඇගයීම තීරණය වේ. රටක් ලෙස ඔවුන් නිවැරදි යැ’යි විශ්වාස කරන අදහස් රටක සුභසිද්ධිය උදෙසා යොදවා, ඒ වෙනුවෙන් පෙනීසිටිමින්, ඒ සඳහා අවශ්‍යවන ක‍්‍රමෝපායන්හි වගකීම නොබියව දරාසිටීම පවා අන්‍යයන්ගේ ගෞරවය සහ ආදරය දිනා ගැනීමට හේතුවන සාධකයකි.

කිසියම් ජන කොට්ඨාසයක් පොදු සුභසිද්ධිය උදෙසා එක්ව ජීවත්වීමට තීරණය කරන තැනින් ජාතික රාජ්‍යයක් යන සංකල්පය දලූලයි. අවම වශයෙන් ජාතික රාජ්‍යයක් යන්නෙහි නුතන හඳුනාගැනීම එයයි. සිය කැමැත්තෙන් එවැනි සංකල්පයක් තුළ ජීවත්වීමට තෝරාගන්නා අයෙකු එවැනි සංකල්පයක් තුළ ජීවත්වීමට තීරණය කරන්නේ, ජාතික රාජ්‍යයක් තුළ එහි ජීවත්වන සියලූම ජනයාට එක හා සමාන ගෞරවාන්විත ජීවිතයක් ලබාදීමට එහි ව්‍යවස්ථාව සමාජයට බැඳී සිටින නිසායි. එනිසා එවැනි වටපිටාවක් තුළ පාලන තන්ත‍්‍රය කි‍්‍රයාවට නංවන ඕනෑම පියවරක් ‘සෑම දෙනාටම එක සමාන ගෞරවයක්’ යන අදහසෙහි සිට කි‍්‍රයාවට නැංවිය යුතුය. කිසියම් රටක් හෝ රජයක් මෙම ‘සමානතා’ සංකල්පය ඔස්සේ ගෞරවයට සහ ඇගයීමට පාත‍්‍ර වේ නම් එමඟින් නිරායාසයෙන්ම එහි ජීවත්වන ජනයාට සාධාරණයක් ඉෂ්ට කරයි. කිසියම් රටක පුරවැසියන් එකිනෙකාට ගෞරව කරන ආකාරය එම රට අනෙක් රටවල් අතර මෙන්ම රටේම පුරවැසියන්ගේ ගෞරවාදරය පවා ලැබීමට සමත් වෙයි. Continue reading නිර්මිත පරිසරය තුළින් අන්‍යෝන්‍ය ගෞරවය සහ සමානතාව තහවුරු කරමු – චන්න දාස්වත්ත