Category Archives: කවි

කවි

හිස්ටීරියාවෙන් සයිකෝසියාවට
පියන්කාරගේ බන්දුල ජයවීර

මාක්ස්, එංගල්ස්
‍‍ෆ්‍රොයිඩ්, ෆූකෝ
ලකාන්, ‍ඩෙරීඩා
කොටා දියකර
බී, එයින් මත් වී
වනා කගපත හතරතේ
‘පිටිය සුද්ධයි’
(Ground Clear)
කියා තුටු වී
කුටියකට වැද…..

මමයි ලෝකය
මම වගේ වෙනු!
සකල සාහිත
කලා ලෝකය
මගේ අණසක
අනුව යා යුතු!
(ට්‍රොට්ස්කි ගැන අමතක වුණාව ද)
ඈත නොම වූ
දිනෙක “දහසක්
මල් පිපේවයි
මත ගැටේවයි”

කියූ මුවගින්
“එකම මල මම”
කියා මළ පැන!
වහසි දොඩනා
කුටියකට වැද
ස්වයං වින්දනයේ
වුණේ කිම් දැයි
අසන‍ ලොව වෙත
බුරා පැන
පිළිතුරු දෙමින්
“මට වුණේ කිම්දැයි
දැනගන්න තොපි
සතුටු නම්……”
මා සොයා ගෙන
මාගේ ගෙදරට
තොපි වරෙව්
(මෙන්න ලිපිනය මගේ අභිමානය එයයි)

“පෙම් ලොව දී දුටු ඔහුමද මේ!
ඔහුටද මා අන්ධ වුණේ!!”

තෝරාගත් කෘති, කාව්‍ය සංග්‍රහයෙනි.

‍උපුටා ගැනීම ඉරුදින 2010 ජූනි මස 20 වැනිදා කලාපයෙනි.

Advertisements

කවි

21 වන සියවසේ සිංහල – බෞද්ධ ඡන්ද දායකයාගේ විචාරාත්මක හෘදසාක්ෂියේ කවිය
නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි විසිනි

චම්පික මැතිදු පිං දී තිබුණි සැමට
මනාප දුන් එතුමන්ට

සෙස්සන් පිදුවේ
“ප්‍රණාමය”, “උපහාරය” වැනි
ලාභ වදන් පමණි
ඒවා කන්නද?

“පිං” ඒ වගේද?

ලබන ආත්මේ කැබිනට් ඇමති කෙනෙක්
නැතිනම්, කැබිනට් නොවන ඇමති කෙනෙක්
ඒත් නැතිනම් ආණ්ඩු පක්ෂ මන්ත්‍රී කෙනෙක් (අධීක්ෂක බලයද ඇතිව)
අඩුම වශයෙන් විපක්ෂ මන්ත්‍රී කෙනෙක්වත්
වී උපදින්නට
ඒ පිං මදි නොවේවිද?

හදිසියේම සිහිවුණි
20 වන සියවසේදි
“සැඳෑ බලය” ගැනැ
කුමරතුඟු මුනිදස් පඩිතුමන් කි වදන්

“ඔබට ලැබී ඇති සැඳෑ බලය සිහලුනි
දීන කම නසන ගුරු ක‍ෙමකි නොදෙ‍විනි
අණට බණට මිලයට දුනහොතිනි
රටට පිහිට කවරද විමසව් නැණිනි”
කම් නැත,
පිනට දුන්නාට වරදක් ඇතැයි “සැඳෑ බලය” එතුමා කියා නෑ නොවැ!

හදිසියේම……..
කුකුසක් නැගිනි පව්කාර මා සිතට
කවර නම් පිංකමක් ද කලේ මා
මනාපය දී චම්පික මැතිදුන්ට?

සෙසු උතුමන් මෙන්ම
එතුමන්ද
ජනතා සේවයට මැ ඇප කැප වී සිටිනා උතුමෙක් නොවේද?
මනාපය ලැබූයේ ඒ උදෙසාම නොවේද?
ඉදින්
එතුමන්ගේ වටිනා ජීවිතය අප උදෙස‍ා කැප කිරීම ගැන
අප නොවේද එතුමන්ට පිං දිය යුත්තේ
නොකල පිංකමක් උදෙසා පිං ලැබීම
පව්කාර කමක් දෝ මංදා!

කම් නැත!
අප වැනි නිවටුන්ට සේවය කරනට
ඉස්පාසුවක් ලැබීම මැ
මහානුභාව සම්පන්න පිංකමක් මැ නොවේද?
ඒ පිංකම කරනට වරම් දීමෙන් එතුමනට
අපද කර ගත්තේ
පිංකමක් මැ නොවේද?